دو!

بامداد پسفردا ۹۷ ام میره و به خاطره ها سپرده میشه، بد و خوبش هم با خودش میبره، زخمهایی که زد و آرزوهایی که نداد رو هم...

تنها چیزی که از عید هر سال یاد من میمونه بدو بدو و نرسیدن، دیدن و حسرت خوردن و گریههای شب عیدم خواهد بود.

نه میخوام منفینگر باشم نه تلخنویس! برعکس، نهایت تلاشم هم میکنم برای تزریق انرژی مثبت به نکبت زندگی که همه به نحوی توش اسیرند اما حقیقت گاهی اوقات همینجوریه

از شب عید برای من گولههای اشک عین ابر بهار موند....