سایه سنگین همیشگیات

من چقدر از برگشتن تو میترسم؟!

از طی کردن دوباره مسیر نواب منتهی به خیابان ستارخان بین نیایش و تهران ویلا.

از دیدن دوباره اون آقای خوشتیپ و خنده رو.

حتی از دیدن دوباره حجت :)

اگر وقتی برگردی که من معشوقی بودم در آغوش عاشق چی؟

اگر وقتی برگردی که من مادری بودم که باید  با تمام قوا از فرزندم مراقبت و حفاظت میکردم چی؟

اگر وقتی برگردی که من زن تنهایی بودم وسط خیابان های تهرانِ خاکستری چی؟

اگر وقتی برگردی که درمقابل هزاران چشم بودم و فروریختم چی؟

میدونی یکی از عوامل تنفرم از کنکور و خستگی بی حد و اندازه ام برای ورود دوباره به این ورطه تویی! وقتی میگم دیگه بیش از حد پیرم برای کنکور دادن دقیقا منظورم اینه که بیش از حد پیرم کردی برای جنگیدن تو این وادی!

پ.ن: تو حق نداری برگردی!

پاییزی ترین دختر...