چقدر حرف دارم بزنم...

یک:من همیشه معتقد بودم آدم نباید به نظر بقیه در مورد خودش خیلی اهمیت بده باید برای دل خودش زندگی کنه، من همیشه سعی کردم به شادترین صورت ممکن که در توانم هست زندگی کنم(حتی اگه اینطور به نظر نرسه)،من هیچ وقت از بلند خندیدن نترسیدم از تیکه شنیدن و تیکه انداختن از شیطنت های دخترونه از همه چیزهای هیجان انگیزی که زندگیم رو برام جذاب میکنه نترسیدم

"من از شنیدن لفظ دیوونه حتی نترسیدم"

امروز اما در حالی که خودم این حرف ها رو به الهام میزدم ،که از این دوره بحرانی که داره ميگذرونه راحت تر بیرون بیاد ،شک تمام وجودم رو گرفت

امروز از بلند خندیدن ترسیدم امروز از شوخی با بچه های دانشکده، که آخرش داشت جدی میشد!،ترسیدم

من این ترس رو دوست ندارم من این حس احتیاط رو دوست ندارم من این حس بزرگ شدگی رو دوست ندارم، بزار همچنان برام نظر بقیه مهم نباشه حتی اگه پسرهای دانشگاه بهم بگن الکی خوش،دیوونه یا هرچیز دیگه ای....

دو:چرا این روزا هرچی می دوم زمان از من جلوتره؟ به هیچ چیز نمی رسم،هیچ چیز نه یعنی درس تنها،نه! هیچ چیز یعنی تمام اونچیزایی که قولش رو به خودم داده بودم! افروز میدونی امروز جشن وسط پاییز بود؟ جذاب ترین پاییز عمرت به نیمه رسید!

سه:گیج ام گنگ ام،زندگی برام تا حالا فلسفی نبوده! از فکر های مالیخولیایی توی سرم کم کم دارم وحشت میکنم!!!

چهار:دانشگاه خوش میگذره،خیلی : )

اگه یه سری اپشن جدید هم بهش بتونم اضافه کنم.....

پنج:پاییزی ترین دخترم تولد مبارک : )

تو برای من یادآور خیلی چیزایی ، حتی اگه بخش عظیمی از خاطراتمون توسط بلاگ فا با نامردی تمام از بین رفته باشه ، حتی اگه بخش عظیم تری از اونا به دست خودم با بی رحمی تمام تر پاک شده باشه،من روزایی که با هم گذرونيدم رو فراموش نمیکنم!

تو به من چیزهای با ارزشی هدیه دادی "دو نقطه لبخند" مثلا : )

در حالی که احسان میخونه "یکی تو دنیا هست که عاشقه با تو" برات می نویسم: "مرسی که همچنان سنگ صبور این دختر دیوونه تو هر شرایطی هستی"

پاییزی ترین دختر...